Hoe het allemaal begon!
Categorie: Sissy Sexverhalen | dinsdag 12 juli 2016 | 2016-07-12 08:03:27

Mijn leven als jongen kenmerkte zich door mijn strenge tante, die mijn gedrag streng corrigeerde en al mijn gedachten leek te kennen. Ze heeft mij opgevoed vanaf mijn 12e jaar toen mijn moeder overleed… Mijn vader had al eerder de benen genomen en het gezin zieltogend achtergelaten, mijn zusje Eline ging naar familie in Amerika en voor mij was besloten dat ik naar de alleenstaande Tante Tina ging. Dat was makkelijk voor mij, want ik kon dan ook gewoon op mijn oude school blijven en bovendien had Tante Tina gezegd dat zij mij graag wilde opvoeden. Ze had daarbij wel even streng in mijn ogen gekeken op een manier die me onzeker maakte, maar ook voelde ik gelijk een neiging tot toegeven, wat me merkwaardig genoeg een warm gevoel gaf. Wat zij met dat opvoeden precies bedoelde, zou ik allemaal nog achter komen.

Tante Tina was ongeveer veertig jaar en zag er zeer modieus uit. Ze liep altijd op hoge hakken, had kousen aan en strakke rokken, mantelpakjes en satijnen blouses en vaak als ze naar buiten ging droeg ze heel chique jassen van bont in de winter of zijde in de zomer. Alles in haar huis was heel netjes ingericht en zeer smaakvol: mooie houten vloeren, in de woonkamer een grote open haard met daarvoor een heerlijk groot dierenvel en prachtige mahoniehouten meubelen. Het was mooi ingericht, maar niet overdadig, wel duidelijk met zeer veel smaak en zonder overbodige tierlantijnen. Toen ze me mij ontving, keek ze me vanuit de hoogte aan en toen ik terugkeek in haar grote, donkere ogen, maar ook doordringend, zei met een beetje strenge stem dat ik nooit een dame als zij zomaar mocht aankijken en dat het beleefder was naar beneden te kijken als zij het woord had. Vlug sloeg ik mijn ogen neer, maar dan keek ik naar haar mooie schoenen en in mijn puberbrein veroorzaakte dat al vonken, vooral omdat haar prachtige benen in mooie kousen met naad staken en mijn gedachten dwaalde helemaal af naar erotische vergezichten… “En herhaal nu wat ik je gezegd heb, Jan Pieter!” Ik schrok me dood. Ik had niets van haar hele verhaal gehoord, wist alleen nog iets van om acht uur naar bed, geen geluid maken en schoenen uit bij de deur… en… “Ikke… “ hakkelde ik, “moet mijn schoenen uitdoen als ik binnenkom en… om acht uur naar bed en geen geluid maken dan meer, ik… en…” Ik werd vuurrood, herinnerde me nog net dat ik haar niet mocht aankijken, keek naar de geboende houten vloer en wist niets meer te zeggen. “Stoute jongen!” snerpte haar stem, “ik was hier al bang voor! Dat heb je nu altijd met jongens van jouw leeftijd. Ik had liever je zusje gehad, dat is een meisje dat weet hoe het hoort en niet haar gedachten laat afdwalen als ik tegen haar praat. Wat mankeert jou? Waarom luister je niet naar je tante? Jij hebt nog heel wat te leren hier en dat begint nu! Ik wil dat je alles doet wat ik zeg, altijd met twee woorden spreekt en al mijn karweitjes hier gaat doen die ik je opdraag! Heb je dat begrepen? Antwoord mij!” ‘Ja, tante Tina!” hakkelde ik. “Wat heb je dan begrepen, suffie?” “Dat ik alles doe wat u zegt, met twee woorden spreek en alle karweitjes doe die u voor me heeft, Tante Tina.” “Goedzo, suffie! Je eerste goede antwoord. Zo heet je nu hier in huis: suffie, sufkont, watje… Tante geeft je al deze bijnamen hier in huis, omdat je dat verdiend hebt, begrepen? Want veel verstand en manieren heb ik nog niet gezien. Heb je dat begrepen, dombo? Wat heb je begrepen dan?” zei ze weer met heel strenge stem die door me heen resoneerde. ‘Dat ik allerlei bijnamen krijg die ik dik verdien door mijn onhandigheid, domheid en niet willen luisteren, Tante Tina.” “Hmmmmm, goed uitgedrukt voor een watje. Misschien ben je dan toch nog opvoedbaar… We zullen zien. Loop nu mee met Tante en luister heel goed naar wat ik zeg.” Ik liep met bonzend hart achter haar aan en keek ondertussen naar haar prachtige benen en de slank afkledende rok met split die iedere man en zeker een onzeker pubertje zoals ik was het hoofd op hol liet slaan… We liepen voorbij een slaapkamer met een roze deur. Ze stopte daar en ik ook natuurlijk. ”Dit is de zogeheten roze slaapkamer. Hij is van mijn dochter geweest, maar wat er met haar gebeurd is, mag je nooit vragen en wat je nooit, nooit, nee nooit mag doen, is hier naar binnen gaan! Zou je dat in je hoofd halen, dan zal je dat de rest van je leven bezuren. Is dat duidelijk, suffie?” Hierbij boog ze zich voorover, pakte mijn kin op en keek me nu heel doordringend aan. “Knik maar als je het begrepen hebt.” Ik knikte en toen liet ze me los. Toen ze mijn kin aanraakte, voelde ik een enorme trilling door me heen gaan. Een trilling van ontzag en angst, maar ook een ander gevoel: van rilling en opwinding en ook meteen de gedachte, alsof zij die erin geplant had: wat zou er toch in die kamer zijn? Waarom was het zo verboden gebied daar? We liepen door naar mijn slaapkamer: een eenvoudig vertrek met een bed, een nachtkastje, een po onder het bed en een kledingkast. Boven mijn bed hing een schilderij: een vrouw gekleed in bont liep door de nacht op hoge hakken en op vochtig glimmende straatstenen. Een lantaarnpaal bescheen haar half in het licht. Het was net een soort godin, maar wel met een duistere kant, die in de schaduw bleef. Voordat ik hier verder over kon mijmeren, sloeg Tante de deur dicht, nadat ze mij had toegesnauwd dat ik mijn kleding in mijn koffer moest uitpakken en dan naar bed moest gaan, maar eerst moest ik aan de wasbak die deze kamer ook had mij wassen, mijn tanden poetsen, enzovoort. Ze zei ook dat ik nooit in de nacht het mooie toilet mocht gebruiken, maar altijd de pot, die ik in de ochtend moest legen precies om zeven uur. Nog een beetje natrillend van emoties ruimde ik mijn kleding op in de kast, kleedde me uit en begon me te wassen, tandjes te poetsen en kroop daarna onder de wol. Ik droomde over die vrouw op dat schilderij. Ze liep klikklakkend door de straten en in mijn droom liep ik met kloppend hart achter haar aan en probeerde ik te ontdekken waar ze woonde. Ze liep naar een statig herenhuis, waar ze de sleutel in de deur stak die knarsend openging. Het gekke was dat ze de deur op een kier openliet en net toen ik met wild kloppend hart wilde kijken wat er achter de deur zat, werd ik wakker van de aandrang om te plassen. Ik sprong uit bed en herinnerde mij dat ik alleen op de pot mocht, maar waar zat ook alweer het licht? De aandrang werd steeds sterker, maar ik kon het lichtknopje niet vinden. Daarom deed ik snel de deur open van de slaapkamer, zodat er een kier licht naar binnen viel. Ik hoorde uit de woonkamer gelach van mijn tante en ook nog een mannenstem, zo leek het. “Ja, goedzo, slaafje, lik mijn hakken. Ja, dat heb je verdiend. Poets mijn laarzen maar eens op met je tong.” Snel pakte ik de pot onder mijn bed, maar deed net even te hard de deur van mijn slaapkamer dicht, zo bleek later. Toen ik in de pot plaste – opgelucht dat het net op tijd was – zwaaide mijn slaapkamerdeur open. Daar stond mijn tante, hoog boven mij uitrijzend, met hoge laarzen waaraan hoge hakken zaten. Ze keek even lachend naar mij: “Zo, suffie, moest je een plasje doen? Och gunst, wat een kleintje heb je. Nou ja, hopelijk groeit hij nog wat… En wat heeft tante je nog zo gezegd?” Ik stond met rode kop naakt voor haar en stamelde. “Dat ik niet de slaapkamerdeur open mocht doen voor zeven uur, Tante Tina.” “En hoe laat is het nou, dombo? “ Ik keek naar de digitale klok: “Het is zes uur in de ochtend, maar ik moest zo nodig en kon het lichtknopje niet vinden en….” “Waag het niet mij tegen te spreken, stomkop! Kom maar mee, half naakt zoals je nu bent, en snel!” Vol schaamte trippelde ik achter haar aan, alleen met een T-shirt aan en met mijn kleine peepee daaronder zichtbaar. Ze nam me mee naar het einde van de gang, een nisje door en knerpte de balkondeur open. Daar zette ze me neer. “Ga hier maar eens je zonden overdenken en hoop maar dat niemand je ziet, hoewel er niets te zien valt natuurlijk,” zei ze en gniffelde. Daar stond ik dan. Ik kreeg het koud en zag dat verderop mensen wakker werden. Ik probeerde dekking te zoeken, maar er was niet iets echt om achter te schuilen, dus ik hurkte neer. Dat uur duurde heel lang. Eindelijk ging de deur open; daar stond Tante weer. Ik mocht terug naar mijn kamer, moest me wassen en me dan melden bij haar. Er moesten heel wat karweitjes gedaan worden. Toen ik langs haar liep, streek ze even door mijn krullende blonde haren en zei dat ze van gehoorzame kinderen hield en wat een mooi haar ik had. “Eigenlijk meer meisjeshaar,” zei ze luid tegen mij. “Je had misschien een meisje moeten worden… Wat vind je daarvan, jochie? Een mooi meisje worden, zou je dat niet leuk vinden?” Haar stem sneed door me heen ik voelde weer die vreemde mengeling van angst, geborgenheid en tederheid. Wat plaagde ze me nu toch? Tante gaf me een heel lijstje mee: eerst moest ik naar de supermarkt boodschappen doen, daarna moest ik alles opruimen in de koelkast en de voorraadkasten. Ze wees alles voor me hoe en waar. Ze legde ook uit dat Tante overdag soms sliep, zoals nu, en dat ik heel zachtjes moet doen, op mijn kousen lopen, niet met deuren slaan, enzovoorts. Als ik met alles klaar was, moest ik een schortje aandoen dat ze al klaar had liggen en de vaat doen. Alles heel netjes afwassen en daarna afdrogen. Pas dan mocht ik even wat voor mezelf doen. Dat wil zeggen: ik mocht niet in de kamer uitrusten, alleen op mijn slaapkamer. Ik mocht nooit in de woonkamer zijn zonder iets te doen. Pas in bijzijn van haar en op haar uitnodiging mocht ik daar wel zijn. Of ik dat begrepen had? Jazeker! Eigenlijk was ik blij om iets te doen te hebben en vol enthousiasme ging ik boodschappen doen, kwam daarna heel zachtjes binnen en borg alles op zoals zij gezegd had. Vreemd genoeg gaf het me een warm en goed gevoel dit te doen, precies zoals ze bevolen had. Ook deed ik daarna het schortje om en begon aan het vaatwerk. Dat viel niet mee, het stond al een paar dagen en ik moest soms flink boenen. Maar alles lukte en ook het afdrogen met de vaatdoek ging goed. Ik borg alles netjes op en was zelfs een beetje trots erop. Ik hoopte maar dat Tante tevreden zou zijn. Tante sliep nog en ik ging terug naar mijn slaapkamer, waar ik met een leerboek op bed ging liggen. Ondertussen droomden mijn gedachten weg. Wat een vreemde overgang was dit toch. Ik miste wel mijn zusje. Haar gelach, haar pesterijen… Ze had me eens als een meisje verkleed, een foto gemaakt en aan de hele klas laten zien, waar iedereen dubbel had gelegen en mij een week lang Jantien had genoemd, in plaats van Jan Pieter. Nou ja! De deur ging open. Tante Tina zag haar neefje met een lach op zijn gezicht liggen. Ze keek glimlachend naar zijn blonde krullen en het meisjesachtig postuur. Het deed haar denken aan… Ze schudde snel die gedachten van zich af en schraapte haar keel. Dat was al genoeg om hem wakker te krijgen. Snel schoot hij overeind en stamelde een excuus. Ze zei maar één woord: “Kom!” Als in een droom liep hij achter haar aan. Het leek wel alsof ze een soort magneet had, waardoor hij met een dwingende kracht werd aangetrokken. Eigenlijk maakte het niet uit wat hij moest doen of hoe boos ze was. Als hij maar bij haar in de buurt mocht zijn, dan was het goed. Hij mocht naar de woonkamer komen. Ze ging zitten met haar magnifieke figuur, zo ladylike, zo stijlvol en ook uitdagend en trots, en ze wees met een vinger naar het kleed voor de open haard. “Zo, suffie. Je hebt hard gewerkt en Tante ziet toekomst voor je, hoewel er nog veel aan je moet gebeuren. Je mag nu even op dat kleed zitten en met Tante samen tv kijken, maar je mag nooit achterom naar mij kijken, alleen maar naar voren kijken. Heb je dat begrepen? “ Ik knikte en herhaalde wat ze gezegd had. Goed zo! Daar lag ik dan, op het warme, wollen kleed. Achter mij hoorde ik hoe Tante af en toe haar benen over elkaar sloeg en dat geluid gaf me een diep zinderend gevoel, waarmee ik nog niet goed raad wist. Ik had graag achterom gekeken, had graag haar gezien, hoe ze daar zat met haar prachtige benen, kousen, schoenen, galante rok en blouse en het mooie vrouwelijke haar, dat zij meestal opgestoken had. Ik had mijn leven willen geven om een blik naar haar te werpen en ik merkte dat ik helemaal niet meer naar de tv show kon kijken, maar alleen maar met dit soort mijmeringen bezig was. Zij was helemaal in mijn gedachten en het was alsof er daarbuiten niets meer bestond… Hoewel ik afgebeuld werd, veel verwijten kreeg en straf – variërend van halfnaakt op balkon tot in de hoek en billenkoek met de mattenklopper totdat mijn billen gloeiden en ik niet meer kon zitten, terwijl daarbij ook een warm gevoel van opwinding ontstond als de pijn geleidelijk verdween – kreeg ik steeds meer privileges van Tante. Ik voelde ik mij wat zekerder worden en genoot ervan zo goed mogelijk alles uit te voeren. Op een dag bleef mijn Tante langer weg dan gewoonlijk en ik had al mijn klusjes gedaan, zelfs de houten vloer geboend. Dat moest ik altijd doen in een soort diensterkostuum, wat eigenlijk een soort jurkje was, maar hoewel ik het niet echt leuk vond, had Tante het bevolen en mij een paar keer heel streng aangekeken. Dat was genoeg. Ik moest dan eerst voor dit huishoudelijk werk dat kostuum aantrekken en zo de vloer boenen. Ze zei dan plagend dat ik haar kamermeisje was en een andere naam moest krijgen. Wat zou toch geschikt zijn? Jannie, jane, hoe wil je heten, suffie? Oh nee, natuurlijk: sissie! Dat is de perfecte naam voor je! Nou, sissie, schiet eens op met die vloer! God, we zouden een mooie vrouw van je kunnen maken met dat mooie blonde haar en je hebt mooie benen ook eigenlijk. Vrouwenbenen, echt geen mannenbenen.” Gek genoeg had zijn zusje dat ook gezegd en soms stond hij voor de spiegel, keek naar zijn gestalte en legde dan zijn hand op zijn geslacht. Dan was hij meer een vrouw dacht hij dan… Zo zag het er dan beter uit, toch? Enfin, hij droomde wat en liep door de gang. Hij bleef stilstaan voor de roze deur – het grote verboden gebied – maar Tante was er nog niet en… Hij duwde tegen de deur aan. Tot zijn stomme verbazing gleed de deur als geolied open en daar zag hij het bed, de opmaaktafel, op het bed een jurk uitgespreid en…. Hij was binnen en liep rond. Veel roze inderdaad: het bed, de kast en op de kaptafel veel make-upspullen. Er was ook een grote kledingkast. Hij deed hem open. In het midden een grote spiegel en links en rechts kleding. Vrouwenkleding, van een meisje zo te zien. Van haar dochter. Aan de linkerkant prachtige jurken: in alle kleuren en sommige van zijde, en kort en lang en ertussenin. Hij betastte die jurken met zijn vingertjes, voelde soms de sensatie van de zachte stoffen, voelde een soort verlangen bij hem opkomen. Hij kon zich niet meer bedwingen, pakte een jurk eruit, hield hem voor de spiegel, hield hem voor zijn eigen smalle figuurtje, wat mooi! Hij verloor alle tijd en besef en voordat hij het zelf begreep, had hij de jurk aangetrokken, die zich ongelooflijk mooi paste, en zwierde er rond voor de spiegel. Hij was Narcissus die verdronk in zijn spiegelbeeld, verliefd op zichzelf als mooi meisje met een baljurk! Tante Tina keek hem aan – haar aan, kunnen we beter vanaf nu zeggen. Ze zei niets. Het prinsesje in haar baljurk begon te trillen, maar Tante zei nog niets. Toen sprak zij de woorden: ”Je hebt gekozen en je leven is vanaf nu heel erg drastisch veranderd!” Deze laatste woorden sprak zij heel beslist uit. “Sissie. Je heet nu voorgoed Sissie! Je kleedt je nu alleen nog maar in meisjeskleding. Ga naar je kamer, pak al je jongenskleding en die jurk houd je aan!” Zo deed ons sissie en ‘zij’ moest al die jongenskleding wegzetten bij het vuil, nog gekleed in de baljurk en voor iedereen zichtbaar. Vanaf die dag verhuisde hij naar de pink room, waar hij leerde hoe zich als een meisje te kleden, lopen, gedragen, schoon te maken in zijn sissymaiduniform en zo boodschappen te doen, de blikken van de jongens over zich heen te voelen glijden en daarbij vreemd opgewonden te raken. Langzamerhand raakte sissie ervan overtuigd dat hij in feite een meisje was en leerde van Tante Tina hoe daarmee om te gaan. Zij was blij eindelijk weer een dochter te hebben. Gehoorzaam en lief, als Assepoester en in alles te kneden. Sissie leerde voor haar koken, wassen, alle huishoudelijk werkzaamheden en ze leerde ook langzamerhand hoe om te gaan met haar ontluikende seksualiteit: ze mocht haar clitty alleen melken op gezette tijden en dan heel snel zonder genot. Ze moest klaarkomen in een kopje en dat zichtbaar voor haar opdrinken. Z moest leren hoe mannen te plezieren met haar mond en ook met haar kont. Zo werd zij een volleerde sissymaid en ook hoertje, en zo legde Tante de basis voor haar, ook toen zij emigreerde en haar sletje de opdracht gaf op zichzelf te gaan wonen en het maar uit te zoeken… Het laat zich denken dat ‘zij’ snel tot diepe depressie viel en naarstig op zoek ging naar een Meesteres om te dienen…




Wat is jouw grootste vernedering?